Sekrecyjna Immunoglobulina A (sIgA) – Badanie polega na oznaczeniu stężenia sekrecyjnej immunoglobuliny A (sIgA) w próbce kału. sIgA to przeciwciało wytwarzane w błonach śluzowych przewodu pokarmowego, które pełni  kluczową rolę w ochronie jelit przed patogenami, toksynami i alergenami. Jej poziom odzwierciedla stan lokalnej odporności śluzówkowej oraz integralność bariery  jelitowej.

Zonulina – białka regulującego przepuszczalność  nabłonka jelitowego. Podwyższony poziom zonuliny wskazuje na rozluźnienie połączeń międzykomórkowych w  jelicie cienkim, co może prowadzić do tzw. zespołu nieszczelnego jelita (ang. leaky gut  syndrome).

Kalprotektyna w kale jest uznanym, nieinwazyjnym markerem stanu zapalnego jelit,  pomocnym w różnicowaniu nieswoistych chorób zapalnych jelit (IBD), takich jak choroba  Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, od zespołu jelita drażliwego  (IBS).

Elastaza trzustkowa – produkowany jest przez trzustkę i wydzielany w niezmienionej postaci. Nie jest poddawana trawieniu, Jest doskonałym parametrem przydatnym w ocenie zewnątrzwydzielniczej funkcji trzustki. Wartości referencyjne dla elastazy trzustkowej to >200 μg/g kału. Jeżeli wartość elastazy jest niska oznacza to, że aktywność wewnątrzwydzielnicza trzustki spadła. Wartości poniżej 100 µg/g świadczą o poważnej i głęboko zaawansowanej niewydolności trzustki, natomiast wartości od 100 µg/g do 200 µg/g – o umiarkowanej niewydolności trzustki.

Eozynofilowe białko X (EPX) – EPX stanowi wskaźnik do rozpoznania i oceny reakcji zapalnych w jelicie. Niewielkie podwyższenie EPX w kale sugeruje utajony stan podrażnienia przez antygeny (składniki pokarmowe, bakterie, wirusy, grzyby). Znaczny wzrost eozynofilowego białka X, będącego wyrazem nasilonych reakcji odpornościowych, sugeruje obecność pasożytów jelitowych. Podwyższony poziom EPX wskazuje na alergie i nadwrażliwości pokarmowe typu IgG.

α-1antytrypsyna – należy do białek ostrej fazy, czyli jej stężenie gwałtownie wzrasta w sytuacjach stanu zapalnego. W stanie idealnej równowagi nie stwierdza się jej obecności w przewodzie pokarmowym. Oznaczenie α-1antytrypsyny w kale jest stosowane w wykrywaniu zespołu jelitowej ucieczki białka, która towarzyszy nieswoistym chorobom zapalnym jelit, gdyż nie ulega ono trawieniu pod wpływem enzymów jelitowych. Wykazano również związek pomiędzy stężeniem α-1antytrypsyny w kale a częstością występowania alergii na białka mleka krowiego. Podwyższone wyniki pojawiają się w przypadku jelitowe utraty białka oraz przy zmianach zapalnych błony śluzowej jelita.

β-defensyny – są one ważnym elementem układu odpornościowego, gdyż zwalczają bardzo dużo bakterii, wirusów, grzybów i toksyn znajdujących się na błonie śluzowej jelita. Poziom β-defensyny w kale jest wykorzystywany jako wskaźnik odpowiedzi układu odpornościowego na zaburzoną florę jelitową. Nadmierny wzrost β-defensyn wskazuje pośrednio na uszkodzenie mikroflory jelitowej i stan zapalny błony śluzowej jelita. Natomiast obniżony parametr świadczyć może o niedoborach obrony śluzówkowej.

M2-PK to enzym metaboliczny, który w formie dimerowej jest wydzielany przez komórki  nowotworowe jelita grubego i innych części przewodu pokarmowego. Jego podwyższony poziom może wskazywać na obecność (raka jelita grubego, polipów gruczolakowatych, zmian przedrakowych)

Krew utajona – Badanie polega na wykrywaniu niewidocznych gołym okiem (utajonych) śladów krwi w  próbce kału, które mogą świadczyć o krwawieniu w obrębie przewodu pokarmowego – zarówno  dolnego, jak i górnego odcinka.

przewodu pokarmowego – zarówno  dolnego, jak i górnego odcinka.