Badanie polega na wykrywaniu materiału genetycznego Cryptosporidium parvum w próbce kału za pomocą czułej i swoistej metody PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Metoda PCR umożliwia wykrycie nawet bardzo niskiej liczby oocyst pasożyta, co czyni ją jedną z najdokładniejszych technik w diagnostyce kryptosporydiozy – również w przypadkach bezobjawowych, przewlekłych biegunek czy u osób z obniżoną odpornością.
Badanie polega na mikroskopowej identyfikacji pasożytów z rodzaju Demodex (nużeniec) w pobranym materiale skórnym, zwykle z okolic twarzy – głównie czoła, nosa, brody, rzęs lub brwi. Nużeńce są mikroskopijnymi roztoczami bytującymi w mieszkach włosowych i gruczołach łojowych. Ich obecność w nadmiernej liczbie może być związana z objawami takimi jak: przewlekłe zapalenie skóry, trądzik różowaty, zaczerwienienie, łuszczenie się naskórka, świąd lub zapalenie brzegów powiek.
Badanie serologiczne w kierunku Ascaris lumbricoides
Badanie polega na oznaczeniu poziomu przeciwciał klasy IgE specyficznych dla Ascaris lumbricoides (glisty ludzkiej) we krwi.
Przeciwciała te są wytwarzane przez organizm w odpowiedzi na kontakt z pasożytem – ich obecność może wskazywać na aktualne, przewlekłe lub przebyte zarażenie glistą ludzką.
Badanie serologiczne w kierunku Ascaris lumbricoides
Badanie polega na oznaczeniu poziomu przeciwciał klasy IgG specyficznych dla Ascaris lumbricoides (glisty ludzkiej) we krwi.
Przeciwciała te są wytwarzane przez organizm w odpowiedzi na kontakt z pasożytem – ich obecność może wskazywać na aktualne, przewlekłe lub przebyte zarażenie glistą ludzką.
Badanie polega na wykrywaniu materiału genetycznego Ascaris lumbricoides (glisty ludzkiej) w próbce kału z wykorzystaniem metody PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Metoda ta umożliwia wykrycie nawet śladowych ilości DNA pasożyta, również w przypadkach o niewielkiej inwazji lub w fazie przedwydaleniowej, kiedy jaja pasożyta nie są jeszcze obecne w kale.
Badanie polega na laboratoryjnym ilościowym oznaczeniu specyficznych antygenów Helicobacter pylori w próbce kału za pomocą testu immunoenzymatycznego ELISA. Jest to nieinwazyjna i wysoko czuła metoda zalecana przez Polskie Towarzystwo Gastroenterologiczne, która pozwala na wykrycie aktywnego zakażenia oraz ocenie skuteczności jego eliminacji po zakończonym leczeniu.
Helicobacter pylori zasiedla błonę śluzową żołądka i dwunastnicy, powodując przewlekły stan zapalny, który może prowadzić m.in. do choroby wrzodowej, nadkwasoty, zaburzeń trawienia. Nieleczony może prowadzić do nowotworów górnego odcinka przewodu pokarmowego. Choć większość infekcji przebiega bezobjawowo, ok. 10% pacjentów doświadcza uciążliwych dolegliwości.
Dorośli i dzieci z objawami takimi jak:
bóle brzucha, dyskomfort w nadbrzuszu
niestrawność, nudności, wzdęcia
biegunki
zgaga, kwaśne odbijanie
uczucie pełności po posiłkach
Wykonanie badania warto rozważyć przy:
podejrzeniu choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy
ocenie lub kontroli skuteczności leczenia po zakażeniu (≥4 tyg. po antybiotykach, ≥2 tyg. po IPP)
rodzinnej historii raka żołądka
długoterminowym stosowaniu leków takich jak IPP, H2-blokery lub NLPZ
diagnostyce m.in. niedokrwistości z niedoboru żelaza czy ITP
Nieinwazyjne badanie w kierunku zakażenia H. pylori
Badanie polega na wykrywaniu antygenu bakterii Helicobacter pylori w próbce kału. Jest to nieinwazyjna, bezpieczna i skuteczna metoda potwierdzenia zakażenia tą bakterią, odpowiedzialną za przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka, chorobę wrzodową oraz zwiększone ryzyko raka żołądka.
Test jest również zalecaną metodą kontroli skuteczności leczenia eradykacyjnego, ponieważ pozwala sprawdzić, czy bakteria została skutecznie usunięta z organizmu.
Oznaczenie całkowitego stężenia immunoglobulin E we krwi
Badanie IgE całkowite polega na oznaczeniu ogólnego poziomu przeciwciał klasy IgE w surowicy krwi.
Podwyższony poziom IgE może wskazywać na skłonność organizmu do reakcji alergicznych oraz być pomocny w diagnostyce alergii IgE-zależnych, chorób pasożytniczych, atopii, a także niektórych chorób immunologicznych.
